Gávan

Eg vaknaði í morgun og stardi upp í loft,
sá, at kavin lagstur var á fjøllum.
Eg skundaði mær upp, í speglinum eg sá
ein, ið hevði nóg mikið av øllum.

Tá útvarpið mær segði, alt er jú ikki gott,
kring heimin sita fólk í neyð og líða.
Hvat kann eg eina gera fyri teirra børn,
eg kann jú ikki standa her og bíða.

Ein gáva er ein tanki, ið kann senda gleðiboð,
ein gáva kann sum einki annað hjálpa tær á flog.
Har miskunnsemi manglar, nýt tú gávurnar hjá tær,
tí áðrenn nakar varnast, er tað tú, sum tørvin fær.

Eg pakkaði ein tekniblokk og blýantarnar sjey,
tvær bamsur og so eina lítla dukku.
Tað søta er helst søtari hjá børnunum í neyð,
-so átta karamell í eina krukku.

Eg skrivaði: “Mín vinur, eg kenni ikki teg,
men ein tanka vil eg tær tó senda,
at tær má gangast væl hvønn dag, tað biði eg,
og at henda neyðin fær ein enda.

Ein gáva er ein tanki …..